Fuzuli Şiirleri – Fuzuli’nin En Güzel ve Anlamlı 15 Şiiri

Fuzuli Şiirleri – Fuzuli’nin En Güzel ve Anlamlı 15 Şiiri
13.10.202014:12

Fuzuli 1480 yılında doğmuştur. Türk şiirini önemli derecede etkileyen Fuzuli, Azerbaycan Türkçesini kullanmıştır. Bu içeriğimizde sizler için en güzel ve anlamlı Fuzuli aşk şiirlerini derledik. İşte Fuzuli şiirleri…

Haber güncelleme tarihi 13.10.2020 14:14

En Güzel ve Kısa Fuzuli Aşk Şiirleri

Fuzuli 1480 yılında dünyaya gelmiştir. Ailesi Irak bölgesine yerleşmiş olan Oğuzların Bayat boylarından olan Fuzuli, küçük yaşlardan itibaren şiire merak sarmıştır. Eserlerinde Azerbaycan Türkçesi kullanan Fuzuli Türk şiirini önemli ölçüde etkilemiştir. Fuzuli 1556 yılında hayatını kaybetmiştir. Fuzuli öldükten sonra geriye birçok eser bırakmıştır. Bu içeriğimizde sizler için Fuzuli’nin en güzel ve kısa aşk şiirlerini derledik. İşte Fuzuli şiirleri…

Fuzuli Şiirleri;

1. Beni Candan Usandırdı

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı

Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı

 

Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan

Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı

 

Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım

Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı

 

Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su

Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

 

Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen

Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı

 

Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil

Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı

 

Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır

Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı

Fuzuli Şiirleri


2. Vefa Her Kimseden Kim İstedim Ondan Cefa Gördüm

Vefa her kimseden kim istedim ondan cefa gördüm

Kimi kim bîvefa dünyada gördüm bîvefa gördüm

 

Kime kim derdimi izhar kıldım isteyip derman

Özümden bin beter derd ü belaya mübtela gördüm

 

Mükedder hatırımdan kılmadı bir kimse gam def'in

Safadan dem uran hemdemleri ehl-i riya gördüm

 

Ayak bastım reh-i ümmide, sergerdanlık el verdi

Emel serriştesin tuttum elimde ejderha gördüm

 

Fuzuli ayb kılma yüz çevirsem ehl-i âlemden

Neden kim her kime yüz tuttum andan yüz bela gördüm

Fuzuli Şiirleri


3. Aşka Sevdalanma

Can verme sakın aşka aşk afeti candır

Aşk afeti can olduğu meşhuru cihandır

 

Sakın isteme sevdayı gam aşkta her an

Kim istedi sevdayı gamlı aşk ziyandır

 

Her ebrulu güzel elinde bir hançeri honriz

Her zülfü siyah yanında bir zehirli yılandır

 

Yahşi görünür yüzleri güzellerin emma

Yahşi nazar ettikte sevdaları yamandır

 

Aşk içre azap olduğu bilirem kim

Her kimseki aşıktır işi ahü figandır

 

Yadetme güzel gözlülerin merdümi çeşmin

Merdüm deyip aldanma kim içtikleri kandır

 

Gel derse Fuzuli ki güzellerde vefa var

Aldanmaki şair sözü elbette yalandır.

Fuzuli Şiirleri


4. Yâ Rab Bela-yı Aşk İle Kıl Âşîna Beni

Yâ Rab bela-yı aşk ile kıl âşîna beni

Bir dem bela-yı aşktan kılma cüdâ beni

 

Az eyleme inayetini ehl-i dertten

Yani ki çoh belâlara kıl müptelâ beni

 

Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigârımın

Geldikçe derdine beter et müptelâ beni

 

Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim

Vaslına mümkün ola yetürmek sabâ beni

 

Nahvet kılıp nasîb Fuzuli gibi bana

Yâ Rab mukayyed eyleme mutlak bana beni

Fuzuli Şiirleri


5. Dôstum Âlem Senünçün Ger Olur Düşmen Bana

Dôstum âlem senünçün ger olur düşmen bana

Gam degül zîrâ yetersin dôst ancak sen bana

 

Işka saldum ben beni pend almayup bir dôstdan

Hîç düşmen eylemez anı ki itdüm ben bana

 

Cân ü ten oldukça benden derd ü dâğ eksük degül

Çıhsa cân hâk olsa ten ni cân gerek ni ten bana

 

Vasl kadrin bilmedüm fürkat belâsın çekmedin

Zulmet-i hecr itdi çoh târîk işi rûşen bana

 

Dûd ü ahkerdür bana serv ile gül ey bâğbân

N’eylerem ben gülşeni gülşen sana külhan bana

 

Gamze tîgin çekdi ol mâh olma gâfil ey gönül

Kim mukarrerdür bu gün ölmek sana şîven bana

 

Ey Fuzûlî çıhsa can çıhman tarîk-i ışkdan

Reh-güzâr-ı ehl-i ışk üzre kılun medfen bana

Fuzuli Şiirleri


6. Mende Mecnûn'dan Füzûn Aşıklık İsti'dâdı Var

Mende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var

Âşık-i sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var

 

N'ola kan tökmekde mâhir ola çeşmüm merdümü

Nutfe-i kâbildürür gamzen kimi üstâdı var

 

Kıl tefâhur kim senün her var men tek âşıkun

Leylî'nin Mecnûn'u Şîrîn'ün eger Ferhâd'ı var

 

Ehl-i temkînem meni benzetme ey gül bülbüle

Derde yoh sabrı anun her lâhza min feryâdı var

 

Öyle bed-hâlem ki ahvâlüm görende şâd olur

Her kimün kim devr cevrinden dil-i nâ-şâdı var

 

Gezme ey gönlüm kuşu gâfil fezâ-yı ışkda

Kim bu sahrânun güzer-gehlerde çok sayyâdı var

 

Ey Fuzûlî ışk men'in kılma nâsihden kabûl

Akl tedbîridür ol sanma ki bir bünyâdı var

Fuzuli Şiirleri


7. Zülfü Kimi Ayağın Koymaz Öpem Nigârum

Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum

Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum

 

İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et

Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum

 

Bildi temâm-ı âlem kim derd-mend-i ışkam

Yâ Râb henûz hâlüm bilmez mi ola yârum

 

Vaslundan ayru n'ola kanun tökelse gül gül

Men gül-bün-i belâyem bu fasldur bahârum

 

Tasvîr eden vücûdum yazmış elümde sâğar

Ref' olmağa bu sûret yoh elde ihtiyârum

 

Dûr istemen zemânı mey neş'esin başumdan

Toprağ olanda yâ Râb dürd-i mey et gubârum

 

Rusvâlarından ol meh saymaz meni Fuzûlî

Dîvâne olmayum mı dünyâda yoh mu ârum

Fuzuli Şiirleri


8. Cânı Kim Cânânı İçün Sevse Cânânın Sever

Cânı kim cânânı içün sevse cânânın sever

Cânı içün kim ki cânânın sever cânın sever

 

Her kimün âlemde mıkdârıncadur tab'ınde meyl

Men leb-i cânânumu Hızr Ab-ı Hayvânın sever

 

Başa dem düştükçe taksîr eylemez eyler meded

Ol sebebden muttasıl çeşmüm ciger kanın sever

 

Müşg-i Çîn âvâre olmuşdur vatandan men kimi

Hansı şûhun bilmezem zülf-i perîşânın sever

 

Şu ki ser-gerdân gezer başında vardur ki hevâ

Gâlibâ bir gül-ruhun serv-i hırâmânın sever

 

Akıbet rusvâ olub mey-tek düşer il ağzına

Kim ki bir ser-mest sâkî lâ'l-i handânın sever

 

N'olacakdur terk-i ışk etme Fuzûlî vehm edüb

Gâyeti derler ola bir bende sultânın sever

Fuzuli Şiirleri


9. Öyle Ser-mestem ki İdrâk Etmezem Dünyâ Nedür

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedür

Men kimem sâkî olan kimdür mey û sahbâ nedür

 

Gerçi cânândan dil-i şeydâ içün kâm isterem

Sorsa cânân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedür

 

Vasldan çün aşık-ı müstâğni eyler bir visal

Aşıka maşukdan her dem bu istiğnâ nedür

 

Hikmet-i dünyâ vü mâfiha bilen arif degül

Arif oldur bilmeye dünyâ vü mâfiha nedür

 

Ah u feryâdun Fuzûlî incidübdür âlemi

Ger belâ-yı ışk ile hoşnûd isen gavga nedür

Fuzuli Şiirleri


10. El Çek İlacımdan Tabib

Aşiyan-i mürg-i dil zülf-i perişanındadır

Kanda olsam ey peri gönlüm senin yanındadır

 

Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib

Kılma derman kim helakim zehri dermanındadır

 

Çekme damen naz edip üftadelerden vehm kıl

Göklere açılmasın eller ki damanındadır

 

Bes ki hicranındadır hasiyyet-i kat'-i hayat

Ol hayat ehline hayranem ki hicranındadır

 

Ey Fuzuli şem'-veş mutlak açılmaz yanmadan

Tablar kim sünbül rişte-i canındadır

Fuzuli Şiirleri


11. Batalı Kana Ohun Dîde-i Giryân İçre

Batalı kana ohun dîde-i giryân içre

Bir elifdür sanasan kim yazılur cân içre

 

Yeridür sîne-i sûzânuma külhan deseler

Anca kim yandı ohun sîne-i sûzan içre

 

Cânı ten içre ne sahlardum eger bilse idüm

Ki degül gizlü gam-ı lâ'l-i lebün cân içre

 

Ala gör ohlarını dîdelerümden ey dil

Hayfdur olmaya nâ-geh ite müjgân içre

 

Çâk gönlüm yarasında yaraşur peykânun

Akd-i şebnem hoş olur gonca-i handân içre

 

Kaddüne serv demiş goncalarun ta'nından

Duramaz bâd-ı sabâ hîç gülistân içre

 

Ey Fuzûlî kime sûz-ı dilümi şerh edeyüm

Yoh menüm kimi yanan âteş-i hicrân içre

Fuzuli Şiirleri


12. Dost bî-Pervâ Felek Bî-Rahm ü Devran Bî-Sükûn

Dost bî-pervâ felek bî-rahm ü devran bî-sükûn

Derd çoh hem-derd yoh düşmen kavî tâli' zebûn

 

Sâye-i ümmîd zâ'il âfitâb-ı şevk germ

Rütbe-i idbâr âlî pâye-i tedbîr dûn

 

Akl dun-himmet sadâ-yı tâ'ne yer yerden bülend

Baht kem-şefkat belâ-yı ışk gün günden füzûn

 

Men garîb ü râh-ı mülk-i vasl pür-teşvîş ü mekr

Men harîf-i sâde-levh ü dehr pür-nakş-ı füsûn

 

Her sehî-kad cilvesi bir seyl-i tûfân-ı belâ

Her hilâl-ebrû kaşı bir ser-hat-ı meşk-i cünûn

 

Yelde berg-i lâle tek temkîn-i dâniş bî-sebât

Suda aks-i serv tek te'sir-i devlet vâj-gûn

 

Ser-had-i matlûba pür-mihnet tarîk-i imtihân

Menzil-i maksûda pür-âsîb râh-ı âzmûn

 

Şâhid-i maksad nevâ-yı çeng tek perde-nişîn

Sâğar-ı işret habâb-ı sâf-ı sahbâ tek nigûn

 

Tefrika hâsıl tarîk-i mülk-i cem'iyyet mahûf

Ah bilmen neyleyem yoh bir muvâfık reh-nümûn

 

Çihre-i zerdin Fuzûlî'nün dutupdur eşk-i âl

Gör ana ne rengler geçmiş sipihr-i nîl-gûn

Fuzuli Şiirleri


13. Hansı Gülşen Gülbüni Serv-i Hıramanunca Var

Hansı gülşen gülbüni serv-i hıramanunca var

Hansı gülbün üzre gonce la’l-i handanunca var

 

Hansı gülzar içre bir gül açılur hüsnün kimi

Hansı gül bergi leb-i la’l-i dür-efşanunca var

 

Hansı bağun var bir nahli kadün tek bar-ver

Hansı nahlün hasılı sib-i zenahdanunca var

 

Hansı huni sen kimi cellada olmuşdur esir

Hansı celladun kılıcı nevk-i müjganunca var

 

Hansı bezm olmış münevver bir kadün tek şem’den

Hansı şem’ün şu’lesi ruhsar-ı tabanunca var

 

Hansı yerde tapılur nisbet sana bir genc-i hüsn

Hansı gencün ejderi zülf-i perişanunca var

 

Hansı gülşen bülbüin derler Fuzuli sen kimi

Hansı bülbül nalesi feryad-u efganunca var

Fuzuli Şiirleri


14. Çeşm-i Giryanım Görüp

Ol ki her sa'at gülerdi çeşm-i giryânım görüp

Ağlar oldu hâlime bî-rahm cânânım görüp

 

Eyleyen ta'yin-i cezâ-yi müdâvâ derdime

Terk edip cem' etmedi hâl-i perîşânım görüp

 

Lâle-ruhlar göğsümün çâkine kılmazlar nazar

Hiç bir rahm eylemezler dâğ-i hicrânım görüp

 

Tut gözün ey dûd-i dil çerhin ki devrin terk edip

Kalmasın hayrette çeşm-i gevher efşânım görüp

 

Pertev-i hur-şîd sanmam yerde kim devr-i felek

Yere urmuş âf-tâbın mâh-i tâbânım görüp

 

Suda aks-i serv sanmam kim koparıp bağ-bân

Suya salmış servini serv-i hırâmânım görüp

 

Ey Fuzûlî bil ki ol gül-'ârızı görmiş değil

Kim ki ayb eyler benim çâk-i girîbânım görüp

Fuzuli Şiirleri


15. Kerem Kıl, Kesme Sâkıy, İltifatın Bî Nevâlardan

Kerem kıl, kesme sâkıy, iltifatın bînevâlardan

Elinden geldiği hayrı, diriğ etme gedâlardan

 

Esîr-i gurbetiz biz, senden özge âşinâmız yok

Ayağın kesme başın çün, bizim mihnetserâlardan

 

Sabâ! Kûyunda dildârın nedir üftâdeler hâli?

Bizim yerden gelirsen bir haber ver âşinalardan

 

Deme zâhid ki: 'Terk et simber bütler temâşâsın! '

Beni kim kurtarır Tanrı sataştırmış belâlardan!

 

Vücûdum ney gibi sûrah sûrah olsa ah etmem

Muhabbeten dem urdum, incinmek olmaz cefalardan

 

Fuzûli! Nâzenînler görsen izhâr-ı niyaz eyle

Terrâhhum umsa ayıp olmaz, gedâlar padişahlardan...

Fuzuli Şiirleri

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
0
0
0
0
0
0
0
👏
👎
😍
😥
😱
😂
😡
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Etiketler:
Tüm Hakları Saklıdır © 2015 - 2020 NeOldu.com
Burada yer alan yazılı ve görsel içerik, izinsiz olarak,
kısmen ya da tamamen kopyalanamaz başka yerde kullanılamaz.