Neyzen Tevfik Şiirleri – En Güzel ve Anlamlı 15 Şiir

Neyzen Tevfik’in 1879 tarihinde Muğla’da doğmuştur. Edebiyatımızda tartışmalarıyla ve küfürlü şiirleriyle ünlenen Tevfik birçok eser kazandırmıştır.
Neyzen Tevfik Şiirleri – En Güzel ve Anlamlı 15 Şiir

En Anlamlı ve Kısa Neyzen Tevfik Şiirleri

Neyzen Tevfik 1879 yılında Muğla’da doğmuştur. Hicivleriyle ünlü olan Neyzen Tevrik küfürlü şiirleriyle de tanınmaktadır. Hicivlerinden dolayı birçok kez tutuklanan şair daha sonrasında serbest bırakılmıştır. Neyzen Tevfik 1953 yılında hayatını kaybetmiştir ancak geride birçok eser bırakmıştır. Bu içeriğimizde sizler için Neyzen Tevfik’in küfürlü, kısa ve anlamlı şiirlerini derledik.

Neyzen Tevfik Şiirleri;

1. Kime Sordumsa Seni

Kime sordumsa seni doğru cevap vermediler;

Kimi alçak, kimi hırsız, kimi deyyus! dediler...

Künyeni almak için, partiye ettim telefon:

Bizdeki kayda göre, şimdi o mebus dediler!..

Neyzen Tevfik Şiirleri


2. Ben Sana

Ben sana bok demem,

Boklar duyar ar eder.

Bir zerren düşse boka,

Onu da mundar eder.

 

Tanrı senin hamurunu

Necasetle yoğurmuş,

Anan seni s.ç.r iken

Yanlışlıkla doğurmuş.

Neyzen Tevfik Şiirleri


3. Anladın mı?

Hicran destanını kendinden oku,

Mecnun'dan duyup da rivayet etme.

Aşkın Leyla'sını gördünse söyle.

Söz temsili bulup hikayet etme.

 

Yüz bin Leyla doğar alemde her gün,

Senin aradığın zevk, sefa düğün.

Tutacağın işi önceden düşün;

Daha ilk adımda nedamet etme.

 

Sevdanın oduna pek güvenilmez,

Tutuşurşan eğer kolay sönülmez.

Bu yolun hükmüdür geri dönülmez,

Canına kıymazsan seyahat etme.

 

İyi bak kabına, olmasın delik,

Boşuna taşırsın ,gider gündelik.

Anında olmalı, ettiğin iyilik,

Alem duysun diye, inayet etme.

 

Kabe'den maksadın varmaktır yara,

Kör gibi tapınma, kara duvara,

Hızır'ı ararsan kendinde ara,

Bulamadım gibi rezalet etme.

 

Muhabbet herkesin aklını çelmez,

Gönül viranesi kolay düzelmez.

Alemden çekinme bir zarar gelmez,

Sen kendi kendine hıyanet etme.

 

Şen şatır gönlüne  hicran dolmasın,

Gençliğin gülşeni gamla solmasın.

Neyzen gibi aklın yarda olmasın,

Özründen çok büyük kabahat etme.

Neyzen Tevfik Şiirleri


4. Para

Göbekler perçin olmuş

Hava geçmez aradan

Bozulmayacak kız mı var

Sen haber ver paradan

Neyzen Tevfik Şiirleri


5. Geçer

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer,

Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,

Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,

Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer,

Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,

 

Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,

Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?

İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?

Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun fili mi,

Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer,

 

İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,

Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan.

Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,

Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da'vadan

Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

 

Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe,

Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre

Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre!

Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,

Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

 

Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,

Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.

Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.

Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,

Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.

Neyzen Tevfik Şiirleri


6. Binamaz

Bî-namaz deyip beni Hak'dan uzak gören,

Sığmaz senin hayâline mihrâb ü mübrem.

Sen sade beş vakitte ararsın Allah’ını,

Ben her zaman onunla emîn ol beraberim

Neyzen Tevfik Şiirleri


7. Felek

Yamansın her zaman aldattın beni,

Kâh düşürdün kâhi kaldırdın felek!

Mecnun'sun diyerek Leylâ peşinden,

Issız vâdilere saldırdın felek!

 

Rehbersin dedin ben ise kördüm,

Elimle başıma çok çorap ördüm.

Kendimi bıraktım âlemi gördüm,

Hesapsız günahlar aldırdın felek!

 

Şifadır dedin zehir tatdırdın,

Gençliğin okunu boşa attırdın,

Körlerin yurdunda ayna sattırdın,

Çıkmaz sokaklara daldırdın felek!

 

Barışmadı gönlüm merd ile zenle,

Ne bir iş bilenle, ne boş gezenle

Hicran köşesinde bozuk düzenle,

NEYZEN'e her telden çaldırdın felek!

Neyzen Tevfik Şiirleri


8. İhtiyarlık İle Gençlik

İhtiyarlık ile gençlik diyerek,

Şu hayatı ikiye böldürme!

Ey büyüken de büyük Allah'ım,

Benden evvel s..imi öldürme!

Neyzen Tevfik Şiirleri


9. Sahne-i Ömrümden Nefs-i Emmareye Hitabım

Âlemin bağ-zârını...eyim

Sünbül ü verd ü nârını...eyim

Andelib-i nizârını...eyim

Hâsılı nev-baharını...eyim!

 

Bana yoktur lüzumu gülşeninin,

Şeb-i tarîk ü rûz-ı rûşeninin

Ne gulâmının ne de zenninin

Hepsinin tâ mezarını...eyim!

 

Ağlamam ben, ben erkeğim erkek,

Hayli güçtür bana cefâ etmek,

Minnet etmem bu ömre de felek,

Atını al, tımarını...eyim!

 

Güççedir bu fakiri aldatmak,

Yüzdürüp sonra kündeden atmak,

Gözünü aç da sen bana bir bak,

Ben senin i'tibarını...eyim!

 

Saki-i mâh-rûyına...ayım,

Gülünün reng ü bûyuna...ayım,

Mutrîbin hâyâ-hûyuna...ayım,

Sâgar-ı neşvedârını...eyim!

 

Yok sâfâsı hezâr-ı dem-gerinin,

Gül-sitanda şükûfe-i terinin,

Bezm-i sahbâ-yı rûh-perverinin

Neşvesiyle hümârını...eyim!

 

Feleğin uğradımsa vartasına,

S..ayım ağzının ta ortasına,

Bunu yazsın cihan da hartasına,

Kıta'at ü bihârını...eyim

Neyzen Tevfik Şiirleri


10. Vatanın Tarihi

Göründü memleketin iç yüzü, çöktüyse temel.

Şimdilik harice karşı yüzümüz olsa dahi

Yüzümüz yok bakacak kabrine ecdadımızın.

Tükürür zannederim çehremize, vatanın tarihi.

Neyzen Tevfik Şiirleri


11. Asrın

Asrın yeni bir umdesi var, hak kapanındır.

Söz haykıranın, mantık ise şarlatanındır.

Geçmez ele bir pâye, kavuk sallamayınca,

Kürsî-i liyakat pezevenk, puşt olanındır!

Neyzen Tevfik Şiirleri


12. Derd-i Firakın İle Düşeli Sevdaya Mey'e

Derd-i firakın ile düşeli sevdaya mey'e

Müptelayım, deliyim, düşmüşüm esrarı-ney'e

Feleğin kahpe başında paralansın parası

Ben güzel sevmeye geldim, değil ekmek yemeye

Neyzen Tevfik Şiirleri


13. Ay Dede

Takdirin, tasvîbin bollaşır oldu,

Hüsufe uğrama, aman Ay Dede!

Nimetler, hizmetler kapalı geçsin,

Şüpheye düşmesin zaman, Ay Dede!

 

Saptın mı acaba tuttuğun yoldan,

Dualar almışsın yetimden, duldan,

İşaret feneri görünmez oldu,

Şu dümen kırışın yaman, Ay Dede!

 

Yetişir gurbetten aldığın öğüt,

Kim sola yanaştıysa kalmıştır züğürt;

Sen suya yular tak, altından yürüt;

Sesini çıkarmaz saman, Ay Dede!

Neyzen Tevfik Şiirleri


14. Gözünü Aç

Gözünü aç daha meydan var iken,

Dizginin canbaz elinde Neyzen!

Girmedim ya kapısından baktım,

Cennet'i at pazarı sandım ben

Neyzen Tevfik Şiirleri


15. Koşma

Dudağında yangın varmış dediler,

Tâ ezelden yayan koşarak geldim.

Alev yanaklara sarmış dediler,

Sevdâ seli oldum; taşarak geldim.

 

Kapılmışım ak oduna bir kere,

Katlanırım her bir cefâya, cevre

Uğraya uğraya devirden devre

Bütün kâinatı aşarak geldim.

 

Yapmak, yıkmak senin bu gamlı ömrü.

Ben gönlümü sana verdim götürü.

Sana meftûn olduğumdan ötürü

Sarhoş oldum Neyzen, coşarak geldim.

Neyzen Tevfik Şiirleri

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
Victor Hugo ŞiirleriPir Sultan Abdal Şiirleri
İlhan Berk ŞiirleriHaydar Ergülen Şiirleri
Murathan Mungan ŞiirleriErdem Bayazıt Şiirleri
Behçet Necatigil ŞiirleriDidem Madak Şiirleri
Yusuf Hayaloğlu ŞiirleriCahit Sıtkı Tarancı Şiirleri

YORUMLAR (3)
YORUM YAZ
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
3 Yorum