Aşık Veysel Şiirleri – Aşık Veysel’in En Güzel ve Kısa 15 Şiiri

Aşık Veysel Şiirleri – Aşık Veysel’in En Güzel ve Kısa 15 Şiiri
23.09.202016:40

Türk halk ozanı olan Aşık Veysel 1894 yılında Sivas’ta dünyaya gelmiştir. Aşık Veysel Şatıroğlu eserleriyle dikkat çekmiştir. İşte Aşık Veysel’in en güzel ve anlamlı şiirleri…

Haber güncelleme tarihi 23.09.2020 16:42

En Güzel ve Kısa Aşık Veysel Şiirleri

En önemli Türk halk ozanlarından biri olan Aşık Veysel 1894 yılında dünyaya gelmiştir. 7 yaşında çiçek hastalığından dolayı gözlerini kaybeden Veysel, 1973 yılında yine aynı hastalıktan dolayı yaşamını yitirmiştir. Veysel öldüğü zaman geride birçok şiir bırakmıştır. Bu içeriğimizde sizler için tıpkı Aşık Veysel sözleri içeriğinde olduğu gibi Aşık Veysel şiirlerini derledik. İşte Aşık Veysel Şatıroğlu’nun en güzel ve kısa şiirleri…

Aşık Veysel Şiirleri;

1. Uzun İnce Bir Yoldayım

Uzun ince bir yoldayım

Gidiyorum gündüz gece

Bilmiyorum ne haldeyim

Gidiyorum gündüz gece

 

Dünyaya geldiğim anda

Yürüdüm aynı zamanda

İki kapılı bir handa

Gidiyorum gündüz gece

 

Uykuda dahi yürüyom

Kalmaya sebeb arıyom

Gidenleri hep görüyom

Gidiyorum gündüz gece

 

Kırkdokuz yıl bu yollarda

Ovada dağda çöllerde

Düşmüşüm gurbet ellerde

Gidiyorum gündüz gece

 

Şaşar Veysel işbu hale

Gah ağlayan gahi güle

Yetişmek için menzile

Gidiyorum gündüz gece

Aşık Veysel Şiirleri


2. Kara Toprak

Dost dost diye nicesine sarıldım

Benim sadık yarim kara topraktır.

beyhude dolandım, boşa yoruldum

Benim sadık yarim kara topraktır.

Nice güzellere bağlandım kaldım

Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum

Her türlü istediğim topraktan aldım

Benim sadık yarim kara topraktır

 

Koyun verdi, kuzu verdi, süt verdi

Yemek verdi, ekmek verdi, et verdi

Kazma ile dövmeyince kıt verdi

Benim sadık yarim kara topraktır

 

Adem'den bu deme neslim getirdi

Bana türlü türlü meyve bitirdi

Her gün beni tepesinde götürdü

Benim sadık yarim kara topraktır.

 

Karnın yardım kazmayınan, belinen

Yüzün yırttım tırnağınan, elinen

Yine beni karşıladı gülünen

Benim sadık yarim kara topraktır

 

İşkence yaptıkça bana gülerdi

bunda yalan yoktur herkes de gördü

Bir çekirdek verdim, dört bostan verdi

Benim sadık yarim kara topraktır.

 

Havaya bakarsam hava alırım

Toprağa bakarsam dua alırım

Topraktan ayrılsam nerde kalırım

Benim sadık yarim kara topraktır.

 

Bir dileğin varsa iste Allah'tan

Almak için uzak gitme topraktan

Cömertlik toprağa verilmiş Hak'tan

Benim sadık yarim kara topraktır.

 

Hakikat istersen açık bir nokta

Allah kula yakın, kul da Allah'a

Hakkın gizli hazinesi toprakta

Benim sadık yarim kara topraktır.

 

Bütün kusurumu toprak gizliyor

Melhem çalıp yaralarım düzlüyor

Kolun açmış yollarımı gözlüyor

Benim sadık yarim kara topraktır.

 

Her kim ki olursa bu sırra mazhar

Dünyaya bırakır ölmez bir eser

Gün gelir Veysel'i bağrına basar

Benim sadık yarim kara topraktır.

Aşık Veysel Şiirleri


3. Güzelliğin

Güzelliğin on para etmez

Bu bendeki aşk olmasa

Eğlenecek yer bulaman

Gönlümdeki köşk olmasa.

 

Kim okurdu kim yazardı

Bu düğümü kim çözerdi

Koyun kurt ile gezerdi

Fikir başka başk'olmasa.

 

Güzel yüzün görülmezdi

Bu aşk bende dirilmezdi

Güle kıymet verilmezdi

Aşık ve maşuk olmasa.

 

Senden aldım bu feryadı

Bu imiş dünyanın tadı

Anılmazdı Veysel adı

O sana aşık olmasa.

Aşık Veysel Şiirleri


4. Anlatamam Derdimi Dertsiz İnsana

Anlatamam derdimi dertsiz insana

Derd çekmeyen dert kıymetin bilemez

Derdim bana derman imiş bilmedim

Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz

 

Gülü yetiştirir dikenli çalı

Arı her çiçekten yapıyor balı

Kişi sabır ile bulur kemali

Sabretmeyen maksudunu bulamaz

 

Ah çeker aşıklar ağlar zarınan

Yüce dağlar şöhret bulmuş karınan

Çağlar deli gönül ırmaklarınan

Ağlar ağlar göz yaşların silemez

 

Veysel günler geçti yaş altmış oldu

Döküldü yaprağım güllerim soldu

Gemi yükün aldı gam ilen doldu

Harekete kimse mani olamaz

Aşık Veysel Şiirleri


5. Bir Hayal Peşinde Dolandım Durdum

Bir hayal peşinde dolandım durdum

Asla terk etmezem sanma unuttum

Sönmez ümidlerden beklerim yardım

Bu gün yarın dedim gönlüm avuttum

 

Gahi zengin oldum hülya yaşattım

Nerde güzel gördü isem laf attım

Sevda denizinde gönlüm aldattım

Arzularım suya düştü ne ettüm

 

Gahi fakir oldum hayli süründüm

Gahi mecnun oldum aba büründüm

Nerde güzel gördü isem yerindim

Ucu çıkmaz bir küçücük yol tuttum

 

Veysel bu sevdadan vazgeç dediler

Olup bitenleri yaz geç dediler

Sevdiğin kapıdan az geç dediler

Acı sözü sevdiğimden işittim

Aşık Veysel Şiirleri


6. Çok Yalvardım Çok Yakardım

Çok yalvardım çok yakardım

Uyanmadı kara bahtım

Şansım küsmüş etmez yardım

Uyanmadı kara bahtım

 

Uyur uyanmaz ikbalim

Nic olacak benim halim

Boynuna olsun vebalim

Uyanmadı kara bahtım

 

Kader kadere eş oldu

Ağladım gözüm yaş oldu

Uzun boylu savaş oldu

Uyanmadı kara bahtım

 

Tecellim bozuk temelden

Gitti gençlik çıktı elden

Aşka mahkumuz ezelden

Uyanmadı kara bahtım

 

Kısmet beni diyar diyar

Dolandırır bilmem ne var

Veysel oldu candan bizar

Uyanmadı kara bahtım

Aşık Veysel Şiirleri


7. Dalgın Dalgın Seyreyledim Alemi

Dalgın dalgın seyreyledim alemi

Renkler ne çiçekler ne koku ne

Bir arama yaptım kendi kafamı

Görünen ne gösteren ne görgü ne

 

Çeşitli irenkler türlü görüşler

Hayal midir rüya mıdır bu işler

Tatlı muhabbetler güzel sevişler

Güzellik ne sevda nedir sevgi ne

 

Göz ile görülmez duyulan sesler

Nerden uyanıyor bizdeki hisler

Şekilsiz gölgesiz canlar nefesler

Duyulan ne duyuran ne duygu ne

 

Kimse bilmez dünya nasıl kurulmuş

Her cisime birer zerre verilmiş

Cümle varlık bir kuvvetten var olmuş

Gelen ne giden ne yol ne yolcu ne

 

Herkese gizlidir bu sırr-ı hikmet

Her nesnede vardır bir türlü ibret

Veysel'i söyletir bir büyük kuvvet

Söyleyen ne söyleten ne Tanrı ne?

Aşık Veysel Şiirleri


8. Eğer Görse İdim Göz İle Seni

Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı

Avlasam çöllerde saz ile seni

Bulunmaz dermanı yoktur ilacı

Vursam yaralasam söz ile seni

 

Kurulma sevdiğim güzelim deyin

Bağlanma karayı alları geyin

Ben bir çoban olsam sen de bir koyun

Seslesem elime tuz ile seni

 

Koyun olsan otlatırdım yaylada

Tellerini yoldurmazdım hoyrada

Balık olsan takla dönsen deryada

Düşürsem toruma bez ile seni

 

Veysel der ismini koymam dilimden

Ayrı düştüm vatanımdan ilimden

Kuş olsan da kurtulmazdın elimden

Eğer görse idim göz ile seni

Aşık Veysel Şiirleri


 9. Eşin Yoktur Bulamadım

Senin aşkın beni mecnun

Edem dedi olamadım

Ben bu aşka hiç bir derman

Çok aradım bulamadım

 

Aşkın beni etti deli

Kah boşaldım gahi dolu

Candan sevdiğim güzeli

Alam dedim alamadım

 

Ben o yare olsam köle

Sevdası var başa bela

İsyan ettim bile bile

Kusurumu bilemedim

 

Ben bir ceset sen bir cansın

Hem dinimsin hem imansın

Bana benden yakın sensin

Dost yolunda ölemedim

 

Varım yoğum bir Veysel'in

Peşinden tutuşmuş elim

Ey benim nazlı güzelim

Eşin yoktur bulamadım

Aşık Veysel Şiirleri


10. Gine Mi Ağladın Kirpikler Nemli

Gine mi ağladın kirpikler nemli

Dostum niçin giyinmişsin karalar

Çiğ düşmüş gül gibi yüzünden belli

Senin derdin bu sinemi yaralar

 

Aziz dostum seni kimler ağlattı

Tecelli derdini derdime kattı

Yalan dünya nicelerini ağlattı

Kim bilir ki son mekanın nereler

 

Bu can bu cesede girelden beri

Aldık başımıza türlü kaderi

Çaresiz çaresiz ileri geri

Vakit gelir tamam olur sıralar

 

Cefanın sefanın farkı yok bence

Eğer düşünürsek inceden ince

Her ikisi de son haddine varınca

Dümdüz olur iniş yokuş dereler

 

Mihnet-i dünyaya tahammül gerek

Kahi ağlayarak kahi gülerek

Geçti günüm gözyaşlarım silerek

VEYSEL arar dertlerine çareler

Aşık Veysel Şiirleri


11. Mecnun Gibi Dolanıyorum Çöllerde

Mecnun gibi dolanıyorum çöllerde

Hayal beni yeldiriyor yel gibi

Ah çeker ağlarım gurbet ellerde

Durmaz akar gözüm yaşı sel gibi

 

Bir güzelin mecnunuyum ezelden

Veremem telkini gelmiyor elden

Yandım ateşine can u gönülden

Görmesem günlerim uzar yıl gibi

 

Hesapsız haftalar yıllar geçiyor

Evvel benim idi şimdi kaçıyor

Varıp düşmanlara derdin açıyor

Beni görüp saklanıyor el gibi

 

Zincirsiz kösteksiz bağladı beni

Tatlı diliyle eğledi beni

Yurdumdan yuvamdan eyledi beni

Yarsız dunya malı bana pul gibi

 

Aşkın beni deryalara daldırdı

Bazı ağlatır da bazı güldürür

İster azat eyler ister öldürür

Sefil Veysel kapısında kul gibi

Aşık Veysel Şiirleri


12. Sen Bir Çiçek Olsan Ben Bir Yaz Olsam

Her sabah her sabah suya giderken

Yar yolunda toprak olsam toz olsam

Bakıp dört köşeyi seyran ederken

Kara kaş altında ela göz olsam

 

Uğrunu uğrunu giderken yola

Nice dilsizleri getirir dile

Gövel ördek gibi inerken göle

Ya bir şahin olsam ya bir baz olsam

 

Veysel ördek olsun sen de göl yarim

Yeter artık kerem eyle gel yarim

Lale sümbül mor menekşe gül yarim

Sen bir çiçek olsan ben bir yaz olsam

Aşık Veysel Şiirleri


13. Türküz Türkü Çağırırız

Dünya dolsa şarkıyılan

Türküz türkü çağırırız

Yola gitmek korkuyulan

Türküz türkü çağırırız

 

Türküz Türkler yoldaşımız

Hesaba gelmez yaşımız

Nerde olsa savaşırız

Türküz türkü çağırırız

 

Türklerdir bizim atamız

Halis Türküz kanı temiz

Şarkı gazeldir hatamız

Türküz türkü çağırırız

 

Bayramlarda düğünlerde

Toplantıda yığınlarda

Sıkılınca dar günlerde

Türküz türkü çağırırız

 

Yaylalarda yataklarda

Odalarda otaklarda

Koyun gibi koytaklarda

Türküz türkü çağırırız

 

Su başında sulaklarda

Türkün sesi kulaklarda

Beşiklerde beleklerde

Türküz türkü çağırırız

 

Hep beraber gelin kızlar

Bile coşar o yıldızlar

Koşulunca çifte sazlar

Türküz türkü çağırırız

 

İnler Veysel arı gibi

Bülbüllerin zarı gibi

Turnalar katarı gibi

Türküz türkü çağırırız

Aşık Veysel Şiirleri


14. Uyanmadı Kara Bahtım

Çok yalvardım çok yakardım

Uyanmadı kara bahtım

Şansım küsmüş etmez yardım

Uyanmadı kara bahtım

 

Uyur uyanmaz ikbalim

Nic olacak benim halim

Boynuna olsun vebalim

Uyanmadı kara bahtım

 

Kader kadere eş oldu

Ağladım gözüm yaş oldu

Uzun boylu savaş oldu

Uyanmadı kara bahtım

 

Tecellim bozuk temelden

Gitti gençlik çıktı elden

Aşka mahkumuz ezelden

Uyanmadı kara bahtım

 

Kısmet beni diyar diyar

Dolandırır bilmem ne var

Veysel oldu candan bizar

Uyanmadı kara bahtım

Aşık Veysel Şiirleri


15. Yarin Beyaz Gerdanında

Yarin beyaz gerdanında

Türlü türlü haller gördüm

Sıralanmış her yanında

Yıldız gibi benler gördüm

 

Yar ile tenha buluştuk

Gizli dertlerimiz açtık

Hayli bir zaman konuştuk

Dudağında ballar gördüm.

 

Dudu diller inci dişler

Ahu gözler o bakışlar

Kesme kakül sırma saçlar

Zülüfünde teller gördüm.

 

Elmas küpe kulağında

Güller açmış yanağında

Seher vakti dost bağında

Taze açmış güller gördüm.

 

Söylenir sevdan Veysel'i

Aşıktır aşığın temeli

Ben o yari görmeyeli

Aylar geçti yıllar gördüm

Aşık Veysel Şiirleri

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
117
35
36
35
35
35
35
👏
👎
😍
😥
😱
😂
😡
  • Yorumlar 1
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
Etiketler:
Tüm Hakları Saklıdır © 2015 - 2020 NeOldu.com
Burada yer alan yazılı ve görsel içerik, izinsiz olarak,
kısmen ya da tamamen kopyalanamaz başka yerde kullanılamaz.