Ziya Gökalp Şiirleri – En Güzel 15 Şiiri

Ziya Gökalp Şiirleri – En Güzel 15 Şiiri
30.10.202014:48

Ziya Gökalp 1876 yılında Diyarbakır’da dünyaya gelmiştir. Türk milliyetçiliğinin babası olarak anılan Gökalp eserlerinde milliyetçiliği vurgulamıştır. İşte Ziya Gökalp’in en güzel ve anlamlı şiirleri…

Haber güncelleme tarihi 30.10.2020 14:48

En Güzel ve Kısa Ziya Gökalp Şiirleri

Ziya Gökalp 23 Mart 1876 yılında Diyarbakır’da doğuştur. Eğitimi için Mektebi Rüştiye-i Askeriyye’ye (Askeri Ortaokul) yazıldı. Türk milliyetçiliği ve özgürlük fikirlerinin alt yapısı burada oluştu. Hayatının her döneminde milliyetçilik ve özgürlük konulu şiirler yazdı. Gökalp, Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurulduktan sonra, milletvekilliği yaptı. Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, Ziya Gökalp’in düşüncelerinden etkilendiğini ifade eden “Bedenimin babası Ali Rıza Efendi, hislerimin babası Namık Kemal, fikirlerimin babası ise Ziya Gökalp’tir” sözlerini söylemiştir. Ziya Gökalp 25 Ekim 1924 yılında İstanbul’da hayatını kaybetmiştir. Bu içeriğimizde Ziya Gökalp’in en güzel ve anlamlı şiirlerini derledik.

 

Ziya Gökalp Şiirleri;

1. Ali Kemal'e

Ben Türküm! diyorsun, sen Türk değilsin!

Ve İslamım! diyorsun, değilsin İslam!

Ben, ne ırkım için senden vesika,

Ne de dinim için istedim ilam!

 

Türklüğe çalıştım sırf zevkim için,

Ummadım bu işten asla mükafat!

Bu yüzden bin türlü felaket çektim,

Hiç bir an esefle demedim: Heyhat!

 

Hatta ben olsaydım: Kürd, Arap, Çerkes;

İlk gayem olurdu Türk milliyeti

Çünkü Türk kuvvetli olursa, mutlak,

Kurtarır her İslam olan milleti!

 

Türk olsam olmasam ben Türk dostuyum,

Türk olsan olmasan sen Türk düşmanı!

Çünkü benim gayem Türkü yaşatmak,

Seninki öldürmek her yaşatanı!

 

Türklük, hem mefkurem, hem de kanımdır:

Sırtımdan alınmaz, çünkü kürk değil!

Türklük hadimine 'Türk değil! ' diyen

Soyca Türk olsa da 'piçtir', Türk değil!

(Ziya Gökalp Malta'da sürgünde iken, Ali Kemal'in yazdığı düşmanca yazılara bu şiirle cevap vermiştir.)

Ziya Gökalp Şiirleri


2. Turan

Nabızlarımda vuran duygular ki tarihin

Birer derin sesidir, ben sahifelerde değil

Güzide, şanlı, necip ırkımın uzak ve yakın

Bütün zaferlerini kalbimin tanininde

Nabızlarımda okur, anlar, eylerim tebcil.

 

Sahifelerde değil, çünkü Atilla, Cengiz

Zaferle ırkımın tetviç eden bu nasiyeler,

O tozlu çerçevelerde, o iftira amiz

Muhit içinde görünmekte kirli, şermende;

Fakat şerefle numayan Sezar ve İskender!

 

Nabızlarımda evet, çünkü ilm için müphem

Kalan Oğuz Han'ı kalbim tanır tamamiyle

Damarlarımda yaşar şan-ü ihtişamiyle

Oğuz Han, işte budur gönlümü eden mülhem:

 

Vatan ne Türkiyedir Türklere, ne Türkistan

Vatan, büyük ve müebbet bir ülkedir: Turan

Ziya Gökalp Şiirleri


3. Anne Sevgisi

Anneye karşı gelmeyelim,

Nergis çiçeği gibi,

Ne güzel kokarlar,

Ellerinde çiçek çok güzel durur.

Ziya Gökalp Şiirleri


4. Türkçe

Uydurma söz yapmayız,

Yapma yola sapmayız,

Türkçeleşmiş, Türkçedir;

Eski köke tapmayız.

 

Türklüğün vicdanı bir;

Dîni bir, vatanı bir;

Fakat hepsi ayrılır

Olmazsa lisanı bir.

Ziya Gökalp Şiirleri


5. Asker Duası

Elimde tüfenk, gönlümde iman,

Dileğim iki: Din ile vatan...

Ocağım ordu, büyüğüm Sultan,

Sultan'a imdâd eyle Yârabbi!

Ömrünü müzdâd eyle Yârabbi!

 

Yolumuz gaza, sonu şehâdet,

Dinimiz ister sıdk ile hizmet,

Anamız vatan, babamız millet,

Vatanı ma'mur eyle Yârabbi!

Milleti mesrur eyle Yârabbi!

 

Sancağım tevhid, bayrağım hilâl,

Birisi yeşil, ötekisi al,

İslâm'a acı, düşmandan öc al,

İslâm'ı âbâd eyle Yârabbi!

Düşmanı berbâd eyle Yârabbi!

 

Kumandan, zabit, babalarımız.

Çavuş, onbaşı, ağalarımız.

Sıra ve saygı, yasalarımız.

Orduyu düzgün eyle Yârabbi!

Sancağı üstün eyle Yârabbi!

 

Cenk meydanında nice koç yiğid,

Din ve yurd için oldular şehid,

Ocağı tütsün, sönmesin ümid,

Şehidi mahzun etme Yârabbi!

Soyunu zebun etme Yârabbi!

Ziya Gökalp Şiirleri


6. Vatan

Bir ülke ki camiinde Türkçe ezan okunur,

Köylü anlar manasını namazdaki duânın.

Bir ülke ki mektebinde Türkçe Kur'ân okunur.

Küçük büyük herkes bilir buyruğunu Hüdâ'nın.

Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın!

 

Bir ülke ki toprağında başka ilin gözü yok,

Her ferdinde mefkure bir, lisan, âdet, din birdir.

Meb'üsânı temiz, orda Boşolar'ın sözü yok,

Hududunda evlatları seve seve can verir;

Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın!

 

Bir ülke ki çarşısında dönen bütün sermaye,

San'atına yol gösteren ilimle fen Türk'ündür;

Hirfetleri birbirini daim eder himaye;

Tersaneler, fabrikalar, vapur, tren Türk'ündür,

Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın!

Ziya Gökalp Şiirleri


7. Uyu Yavrum

Uyu yavrum, uyanacak günler var,

Yarınları gözetleyen dünler var.

Baban şehit izlerinde ünler var.

O izlerde sen de dolaş

Öç gününe sen tezce ulaş

Uyu yavrum, tepesinde haç yatan

Camiler vardır bu mu seni ağlatan?

Dayanamaz çiğnenmeye bu vatan

Camilere götür hilal,

Hem yurdu, hem de öcünü al.

Ziya Gökalp Şiirleri


8. Cenk Türküsü

Türk Oğullarına

 

Düşman yine öz yurduna el attı,

Mezarından ata'n kılıç uzattı,

Yürü diyor, hakkı zulüm kanattı,

 

Attilâ'nın oğlusun sen unutma!

Medeniyet deme, duymaz o sağır;

Taş üstünde taş kalmasın durma kır:

Kafalarla düz yol olsun her bayır,

Attilâ'nın oğlusun sen unutma!

 

Koş, Pilevne yine al bayrak taksın,

Gece gündüz Tuna suyu kan aksın,

Yaksın kahrın, bütün Balkan'ı yaksın;

Attilâ'nın oğlusun sen unutma!

Ziya Gökalp Şiirleri


9. Çobanla Bülbül

Çoban kaval çaldı,sordu bülbüle:

“Sürülerin hani,ovan nerede? ”

Bülbül sordu,boynu bükük bir güle:

“Şarkılarım hani,yavrum nerede? ”

 

Ağla çoban ağla.Ovan kalmadı.

Göz yaşı dök bülbül,yuvan kalmadı.

 

Çoban dedi:”Ülkeler hep gitse de,

Kopmaz bende Anadolu Ülkesi,”

Bülbül dedi:”Düşman Hased etse de

İstanbul da şakıyacak Türk sesi”

 

Çalış çoban,kurtar öz yurdunu.

Şairlerden topla,bülbül bir ordu.

 

Çoban dedi:”Edirne’den ta Van’a

Erzurum’a kadar benim mülklerim.”

Bülbül dedi:”İzmir,Maraş,Adana,

İskenderun,Kerkük en saf Türklerim”

 

Sarıl çoban,Sarıl.Mülkü bırakma.

Yad elinde,bülbül,Türk’ü bırakma.

 

Çoban dedi: Sürülerin hep kaçsa

Benim sürüm var, kaçmaz, adı Türk ili.

Bülbül dedi: “Şarkı ölsün, yok tasa;

Türkülerim yaşar söyler halk dili.

 

Yalvar çoban,yalvar.İlin kurtulsun.

Dile haktan,bülbül,dilin kurtulsun.

Ziya Gökalp Şiirleri


10. Kendine Doğru

Atanın içkisi köpüklü kımız,

Arpa suyu içme! dedi bir Kırgız!

 

Evinin yemişi erikle elma,

Komşunun bağından hurmayı alma!

 

Başka dile uymaz annenin sesi,

Her sözün ararsan vardır Türkçesi!

 

Duymadan düşünme, görme sezmeden,

Kendi duygun olsun usunu yeden!

 

Dile, yap! Tanrı'nın sensin bileği,

Göktürk'ün sendedir yüce dileği!

 

Demir sana tapar, şimşek baş eğer,

İsteme, sen yarat; görme, sen göster!

Ziya Gökalp Şiirleri


11. Altın Destan

I

 

Sürüden koyunlar hep takım takım

Ayrılmış, sürüde kalmamış bakım;

Asmanın üzümü dağılmış; salkım

Olmak ister, fakat bağban nerede?

Gideyim, arayım: çoban nerede?

 

II

 

Yüce dağlar çökmüş, belleri kalmış,

Coşkun ırmakların selleri kalmış,

Hanlar yok meydanda, illeri kalmış,

Düşenler çok ama, kalkan nerede?

Gideyim arayım: Hakan nerede?

 

III

 

Türk yurdu uykuda ey düşman sakın!

Uyuyan ülkeye yapılmaz akın.

Tan yeri ağardı, yiğitler kalkın.

Bakın yurd ne halde, vatan nerede?

Gideyim arayım: yatan nerede?

 

IV

 

Herkesin gözünde vatan öz yurdu,

Çitlerin yağısı, derenin kurdu,

Yad iller, Turan'da hanlıklar kurdu,

Turan'dan yadları koğan nerede?

Gideyim arayım: ogan nerede?

Ziya Gökalp Şiirleri


12. Kurt ile Ayı

Kurt kocadı, kötürüm oldu,

Bunu sezen bir genç atı

Yakaladı kurdu yoldu,

Dedi: 'Haydi tüysüz dayı,

 

Yürü, yine yiğitlik sat;

Dar et bize yeşil yurdu! '

Piçlerine dedi: 'Fırsat

Kaçırmayın, boğun kurdu! '

 

Zavallı kurt öldü, inde

Beş yavrusu kaldı öksüz

Fakat bir kaç yıl içinde

Bunlar birer yiğit, gürbüz

 

Kurt olarak saldırdılar,

Yeşil yurttan ayıların

Vücudunu kaldırdılar.

Çocuklarım ibret alın:

Her bugüne var bir yarın!

Ziya Gökalp Şiirleri


13. Türk Oğullarına

Düşman yine öz yurduna el attı,

Mezarından Ata'n kılıç uzattı,

Yürü diyor, hakkı zulüm kanattı,

Attilâ'nın oğlusun sen unutma!

 

Medeniyet deme, duymaz, o sağır;

Taş üstünde taş kalmasın durma kır:

Kafalarla düz yol olsun her bayır,

Attilâ'nın oğlusun sen unutma!

 

Koş, Plevne yine al bayrak taksın,

Gece gündüz Tuna suyu kan aksın,

Yaksın kahrın, bütün Balkan'ı yaksın;

Attilâ'nın oğlusun sen unutma!

Ziya Gökalp Şiirleri


14. Niçin?

Bu halkın başında bir kahraman var,

Şan onundur ama millete yarar.

Haklıdır bu şandan korksa düşmanlar

Dostlardan da varmış tiksinen, niçin?

Arttıkça bu dâhi Türk'ün şöhreti

Dağılan milletin arttı vahdeti

Sulhta da faydalı böyle kuvveti

Yıpratmak daha harp bitmeden niçin?

Toplandı Lozan'da dostlar, düşmanlar

Lloyd George saçıyor yine bühtanlar

Lâzımken müttehit olmak bu anlar

Ayrılanlar varmış sürüden niçin?

Millet fedâidir kahramanına

Kim taş atabilir onun şanına?

Dil uzatma sakın Türk aslanına!

Anlatayım sana bilmezsen niçin...

O millî dehanın tam Kemâl'idir

Türk'ün hem celâli, Hem cemâlidir

Mefküre görünmez, o timsâlidir

Mefküreye çattın, söyle sen niçin?

Uyanık bulunun ey Türk gençleri!

İrtica sevemez bu hür rehberi

Susturun mantıkla, kin güdenleri

Borcumuz savaşmak ebeden, niçin?...

Ziya Gökalp Şiirleri


15. Lisan

Güzel dil Türkçe bize,

Başka dil gece bize.

İstanbul konuşması

En sâf, en ince bize.

 

Lisanda sayılır öz

Herkesin bildiği söz;

Ma'nâsı anlaşılan

Lûgate atmadan göz.

 

Uydurma söz yapmayız,

Yapma yola sapmayız,

Türkçeleşmiş, Türkçedir;

Eski köke tapmayız.

 

Açık sözle kalmalı,

Fikre ışık salmalı;

Müterâdif sözlerden

Türkçesini almalı.

 

Yeni sözler gerekse,

Bunda da uy herkese,

Halkın söz yaratmada

Yollarını benimse.

 

Yap yaşayan Türkçeden,

Kimseyi incitmeden.

İstanbul'un Türkçesi

Zevkini olsun yeden.

 

Arapçaya meyletme,

İran'a da hiç gitme;

Tecvîdi halktan öğren,

Fasîhlerden işitme.

 

Gayrılı sözler emmeyiz,

Çocuk değil, memeyiz!

Birkaç dil yok Tûran'da,

Tek dilli bir kümeyiz.

 

Tûran'ın bir ili var

Ve yalnız bir dili var.

Başka dil var diyenin,

Başka bir emeli var.

 

Türklüğün vicdânı bir,

Dîni bir, vatanı bir;

Fakat hepsi ayrılır

Olmazsa lisânı bir.

Ziya Gökalp Şiirleri

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
2
0
1
0
0
0
0
👏
👎
😍
😥
😱
😂
😡
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Etiketler:
Tüm Hakları Saklıdır © 2015 - 2020 NeOldu.com
Burada yer alan yazılı ve görsel içerik, izinsiz olarak,
kısmen ya da tamamen kopyalanamaz başka yerde kullanılamaz.