Metin Altıok Şiirleri – En Güzel 15 Şiiri

Metin Altıok Şiirleri – En Güzel 15 Şiiri
21.11.202015:36

Metin Altıok 1940 yılında dünyaya gelmiştir. Sanat hayatına resim ile başlayan Altıok daha sonra şiire yönelmiştir. Bu içeriğimizde en güzel ve kısa Metin Altıok şiirlerini derledik. İşte Metin Altıok şiirleri…

Haber güncelleme tarihi 21.11.2020 15:36

En Güzel ve Kısa Metin Altıok Şiirleri

Metin Altıok 14 Mart 1941 yılında İzmir’de dünyaya gelmiştir. İlk ve orta öğrenimini İzmir’de tamamlayan şair üniversitede Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’nden mezun olmuştur. Bir süre öğretmenlik yapmıştır. Resim ile sanat hayatına başlayan Metin Altıok otuz yaşından itibaren şiire yönelmiş ve böyleye üne kavuşmuştur. Özellikle lirik, melankolik ve duyarlı temaları işleyen Altıok yaratıcı bir şair olarak karşımıza çıkmaktadır. 2 Temmuz 1993 yılında meydana gelen Sivas olaylarında ağır yaralanan Metin Altıok, Ankara’ya getirilmiş bir süre komada kaldıktan sonra 9 Temmuz 1993 yılında hayatını kaybetmiştir. Bu içeriğimizde sizler için tıpkı Metin Altıok sözleri içeriğinde olduğu gibi en güzel ve kısa Metin Altıok şiirlerini derledik.

Metin Altıok Şiirleri;

1. Sarıl Bana

Bu yaşıma geldim içimde bir çocuk hala

Sevgiler bekliyor sürekli senden.

İnsanın bir yanı nedense hep eksik

Ve o eksiği tamamlayayım derken,

Var olan aşınıyor zamanla.

 

Anamın bıraktığı yerden sarıl bana.

 

Anıların kar topluyor inceden,

Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne.

Ama yine de unutuş değil bu,

Sızlatıyor sensizliği tersine.

Senin kim olduğunu bile bilmezken.

 

Sevgiden caydığım yerde darıl bana.

Metin Altıok Şiirleri


2. Evde Yoklar

Durmadan avuçlarım terliyor,

inildiyor ardımdan

Girdiğim çıktığım kapılar.

Trenim gecikmeli, yüreğim bungun,

Bir bir uzaklaşıyor sevdiğim insanlar.

Ne zaman bir dosta gitsem,

Evde yoklar.

 

Dolanıp duruyorum ortalıkta.

Kedim hımbıl, yaprak döküyor çiçeğim,

Rakım bir türlü beyazlaşmıyor.

Anahtarım güç dönüyor kilidinde,

Nemli aldığım sigaralar.

Ne zaman bir dosta gitsem

Evde yoklar.

 

Kimi zaman çocuğum,

Bir müzik kutusu başucumda

Ve ayımın gözleri saydam.

Kimi zaman gardayım

Yanımda bavulum, yılgın ve ihtiyar.

Ne zaman bir dosta gitsem,

Evde yoklar.

 

Bekliyorum bir kapının önünde,

Cebimde yazılmamış bir mektupla.

Bana karşı ben vardım

Çaldığım kapıların ardında,

Ben açtım, ben girdim

Selamlaştık ilk defa.

Metin Altıok Şiirleri


3. Acılarla Sorularla

Neden kedi seven

Bir insan

Olduğumu

Biliyorum da

Kedisiz ve sevgisiz

Getiriyorum

Yaşadığım günlerin

Yaprak döken sonunu?

Metin Altıok Şiirleri


4. Mekik

Şimdi aşk kaçmış bir ilmektir gövdenin örgüsünde

Uykusuz bir gecenin çitlerine takılan.

Sökülür durmadan uzayan ipliğiyle,

Sarılır mekiğine sabahın

Ürkek bir güvercin halinde.

Ve sen eksildikçe o güvercin tamlanır,

Kanatlanır böylece köpüren özlemiyle.

Uçar gider geçmiş bir günün ardından,

Bir tüy kalır geriye senin bittiğin yerde.

Metin Altıok Şiirleri


5. Bir Yalnızlık İşareti

Bir cam gibi önünde

Yüzümü elinle sil,

Hohlayarak üstüne.

Seyret boş bir sokağa

Hüzünle yağışını yağmurun.

Sonra kaplasın yavaşça,

Ilık buğusu soluğunun

Yüzümü baştanbaşa.

 

Ve bırakıp gittiğinde

Bir küçük boşluk kalsın

Alnını dayadığın yerde;

Bir yalnızlık işareti

İşleyen ta içime.

Metin Altıok Şiirleri


6. Sesinin Yumuşak Kavı

Konuş, durmadan konuş

Sesinin yumuşak kavı

Sevgiyle parlatsın

Bütün anlamları.

İşte bak sözcükler,

Bekliyorlar sıralarını

 

Konuş, durmadan konuş

Köpürtsün aşkı ve hayatı

Dişlerinin ışıldayan beyazı,

Adım da bekliyor unutma,

Benimle birlikte

Sesinle birlikte parlatılmayı

Metin Altıok Şiirleri


7. Sevmeye Başlayınca Birini

sevmeye başlayınca birini

kendimi yıkıp yeniden kurarım

çünkü;

bu yeni bir aşktır

ve temeldeki yerini mutlaka alacaktır.

dikkat! ..

yabancıların inşaat alanına girmesi tehlikeli ve yasaktır...

Metin Altıok Şiirleri


8. Muska

Üstümde bu ütüsüz gökyüzü,

Altımdaki tarazlanmış yol benim

Hep yanımdaydı zaten,

Kendimi bildim bileli.

Zaman zaman katlayıp bazen açardım,

Cebimde taşıdığım bir mendil gibi.

 

Yani bilirdim bir kamyon şoförünün

Göğsündeki motor sesini,

Uykuda bile dinlediğini.

Yüzünde hasret belirtileri bulunan biri,

Koynunda taşırdı bir aşk hikâyesini

Kabuk bağlamış muska gibi.

 

Ama yine de yaralıyor beni,

Yüzümün gölgesinde kırılan bu dal sesi;

Ürkütüyor bir şiirin içinden,

Göçebe kuş sürülerini

Ve ben böğrümde bir avlu serinliği,

Sessizce dinliyorum akıp giden geceyi.

Metin Altıok Şiirleri


9. Eksilen

Öyle yıpranmış ki

Bir forması eksik içinden,

Sahafa düşmüş bir kitap

Gibi sararmış üzüntüsünden.

Bir ay doğuyor usul usul

Karanlığın göğsüne,

Dünden bugüne kendini

Biraz daha eksilterek getiren

Küsmüş göğüne besbelli

Geleceği göremediğinden

Taşıyor oysa hüzünlü bitişinde

Doğuşunu yeniden

Metin Altıok Şiirleri


10. Ormanların Gümbürtüsünden

bir yüzük yaptım sana güvercin teleğinden,

Bir yüzük bükerek hoşçakal sözcüğünden.

 

Bir yüzük yaptım belli belirsiz,

Eski bir gramafon sesinden.

 

Bir yüzük serçe parmağın için,

Bulutsuz bir gecede kayan yıldız izinden.

 

Bir yüzük yaptım terli bir yüzük,

Avucumdan geçen ince hayat çizgisinden.

 

Yanmasını bilen bakır bir yüzük,

Evime akım taşıyan elektrik telinden.

 

Bir yüzük yaptım, bir yüzük ki;

Yıllardır dinmeyen ormanların gümbürtüsünden.

Metin Altıok Şiirleri


11. Göz..

Şu bizim dışa dönük gözümüz,

Bir daldan bir orman çıkaran

Usumuza her zaman.

Şu bizim bulup seçen gözümüz,

bir kuşu yüzlerce yapan.

Bir kanatla göğünü durmadan kımıldatan,

Bak çapak tutmuş sevgiyi çoğaltmaktan.

 

Şu bizim çok arayan gözümüz,

Baktığında karıştıran kendini.

Aldatılan, yadsınan, başımıza vurulan.

Bir yas çıkarır ortaya yaşamasından;

Suskun ve gizemli,

Küflü bir kitap gibi yazısı okunamayan

Metin Altıok Şiirleri


12. Ne Zaman Geldim Sana

Bütün gece bir saat tıkır tıkır işledi

Düşündüm bütün gece

Kurulmuş bir saat gibi.

Elimde seçkin bir sözcük demetiyle,

Düşündüm gelip arasam seni.

Bütün gece bir saat tıkır tıkır işledi

 

Vakti anlamak güçtü, ama kulağımdaydı sesi

Bir saat suyun dibinde,

Kıvrımlar çizen yelkovanı akrebi.

Duydum çaldı gecenin bir yerinde.

Düş müydü, gerçek miydi?

Vakti anlamak güçtü, ama kulağımdaydı sesi.

 

Geldim mi sana, yoksa gelmedim mi?

Ne zaman kapatsam gözlerimi,

Hep o saat dibinde suyun

Ve ben yanında bir gemi leşi.

Belki hiç yaşamadım senin öznel tarihini.

Geldim mi sana, yoksa gelmedim mi?

 

Sen sırtına giymedin çiy tanelerini,

Avucuma düşmedi yılın ilk cemresi

Seni hiç görmedim, sana gelmedim,

İkiye ayırmadık biz o tarihi.

Neden durmuyor öyleyse dipteki saat?

Sen sırtına giymedin çiy tanelerini.

 

Anılardır bir batığın koruyan gövdesini,

Acı verseler bile.

O saat, o çarpık saat duyuracak sesini

Düşümde, gerçeğimde

Sevgiyle kurarak kendi kendini.

Anılardır bir batığın koruyan gövdesini.

Metin Altıok Şiirleri


13. Beraberken

Beraberken kıymetini bilmedimdi

Elim ayağımdın sanki zora koştuğum.

Bir yetim şiir kaldı yanımda şimdi,

Kaybetmekten deli gibi korktuğum.

Bir kum saatiyim sensiz geceden gündüze

Altı durmadan üstüne getirilen.

Bu nasıl zaman ki çakılı kalmış güze,

Doğmamış çocukları evlatlık verilen.

İşte böyledir gülüm bazı şeylerin

Hiç hissedilmez varlıkları ama,

Yoklukları bir uçurum kadar derin

Baş döndürür kıyısında nasıl da.

 

Ey bir hüznü büyüten solgun anne!

Sen de düşün benden sana kalan ne.

Metin Altıok Şiirleri


14. Sonludur Aşk da

Güzel anılar biriktirdim senden,

Dudağıma solgun gülücükler getiren.

Özenle sakladım belleğimde,

Bir yığın oldu daha şimdiden.

Nasıl olsa bir sonu olacaktı bu aşkın,

Bir gün apansız gerçekleşiveren.

 

Bir terazinin durgun pirinç kefesine

Pat diye inince kara kiloluk,

Nasıl kalkar havaya birdenbire

Boşa kalan zavallı kefe.

Nasıl titreşir terazi uzun süre,

Denge sağlanıncaya kadar başka şeylerle.

 

Anılarla bozdum o dengeyi ben önce,

İkimiz için de yaptım bunu.

Yaşadığımız günlerden biriktirdim sessizce,

bir kefede sana hiç sezdirmeden.

Koyabilirsin kara kiloyu artık,

Bak, terazi nasıl kolay gelecek dengeye.

 

Mutluydum yine de ben kendimce

senin girdilerin, çıktılarım benim

Doğrusu uygundu birbirine,

Yanyana gelince, bir resmi tamamlayan.

Vazgeçilmezdi ellerin sonra,

Yangınımdan yorgan döşek kaçıran.

 

Ama inan sonludur aşk da,

Kovalar sonunu kendi kendinin.

Bana bir uçurum gerek şimdilerde,

Yeterince dik ve derin.

Bir çavlan istiyorum çünkü,

Kırmak için kristalini hayatın ve şiirin.

Metin Altıok Şiirleri


15. Sevmiyorum Seni

Şimdi benim buzdan bir döşekte

Üç büklüm olmuş zavallı sevdam,

Üşüyorsa ölesiye yalnızlıktan;

Bil ki senin hep böyle güvensiz,

Yaşamdan korkar oluşundan.

 

İşte bunun için sevmiyorum seni.

 

Şimdi benim bir han avlusunda

Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam,

Soluyorsa başı önde yorgunluktan;

Bil ki senin hep böyle umarsız,

Yarını göze alamayışından.

 

İşte bunun için sevmiycem seni.

Metin Altıok Şiirleri

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
0
0
0
0
0
0
0
👏
👎
😍
😥
😱
😂
😡
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Etiketler:
Tüm Hakları Saklıdır © 2015 - 2020 NeOldu.com
Burada yer alan yazılı ve görsel içerik, izinsiz olarak,
kısmen ya da tamamen kopyalanamaz başka yerde kullanılamaz.