• DOLAR5,80110.59
  • EURO6,47590.98
  • ALTIN275,9210.84
  • BIST110.4770.33

Bir Can Giderken

Damla Dora
Damla Dorayazmak eylemdirBu içerik Gündem kategorisine 12 Ekim 2015 19:11 tarihinde eklendi

Yaşamak ile ölmek arasındaki çizgide olduğunda tüm canlılar, belki orada bir şeyler olmalı. İyi bir şeyler... Ne zaman umut etsem hemen, çok uzun bir süre geçmeden bunu alt üst edecek bir şey oluyor.

Bundan altı yıl önce Kadıköy'de bir mağazanın yanından geçerken camda bir kıpırtı dikkatimi çekmişti. Baktığımda küçük bir serçenin vitrin camına vurup durduğunu gördüm. O kuş oraya nasıl girmişti bilmiyorum ama çıkamadığı ve cam olduğunu anlamadığı için uçmaya çalışıp cama vurduğu belliydi. Tam o anda hızlıca mağazaya girdim ve kuşu elime aldım. Elimde çırpınmaya devam etse de sıkı sıkı tuttum ve kapıdan çıkınca havaya bıraktım. Hemen uçup gitti. Mağazadaki görevliye görmüyor musunuz dedim. Yok, görmedim dedi.

O serçeyi dışarı çıkardığımda huzur bulmuştum. Bundan altı yıl sonrasında yaşayacağım şeyi bilmeden...

Çok değil bir ya da iki ay önce evimin alt sokağında yürürken birden iki üç adım öteme bir şey düştü. Yaklaşınca o kuş gibi bir serçe olduğunu anladım. Hemen etrafa bakındım. Buna sebep olacak tek şey uzaklaşan araba olabilirdi. Büyük ihtimalle kuş alçak seviyeden uçmuştu ve araba ona çarptı. Arabayı gördükten sonra kuşa elimi uzattım. Sırt üstüydü. Elime aldım incitmemeye çalışarak. İlerideki veterinere götürecektim ama bir iki saniye sonra yukarı doğru boş boş baktığını ve kafasının ani bir şekilde aşağı doğru düştüğünü gördüm. Elimde can vermişti. Evimde olan muhabbet kuşumu düşünmemeye çalıştım. Daha önce elimde ölen muhabbet kuşumu da...

Yapacak bir şey yoktu. Onu alıp hemen yandaki saksının toprağına gömmekten başka... Şimdi diğer durakta inip eve öyle gidiyorum çünkü o saksının önünden geçerken altı yıl önceki saldığım kuş değil de elimde ölen kuş aklıma geliyor.

Tıpkı artık insanlara umutla bakmaya çalışırken karşıma çıkan kötülükleri görmemeye çalışmak gibi... 

ama yok

yok

olmuyor

Barış için eylem yapan güzel yürekli insanların Ankara'nın göbeğinde öldürüldüğü ve bakanlar tarafından sadece birer sayı olarak görüldükleri, herkesin sessizliğe boyun eğdiği bir ülkede, böyle bir dünyada var olmak çok zor. Dayanılmaz acılar görüyorum. Cam kırıklarına basarak yürüyoruz artık. Neşemizde bile bir acı okunuyor kahkahalarımızla. Sadece nefes alıyor gibiyiz. Her geçen gün daha da kötüye gidermişçesine umutsuz... 

İLGİLİ HABERLER
BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
0
0
0
0
0
0
0
👏
👎
😍
😥
😱
😂
😡
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
BENZER İÇERİKLER
Tüm Hakları Saklıdır © 2015 NeOldu.com
Burada yer alan yazılı ve görsel içerik, izinsiz olarak,
kısmen ya da tamamen kopyalanamaz başka yerde kullanılamaz.